محمد جواد

برای اینکه این بخش جدید (در مورد مردم عراق و مسیر مشای) به زیبایی با متن قبلی ترکیب شود، آن را با همان لحن حماسی و منسجم در انتهای متن گنجاندم. این متن اکنون یک روایت کامل از «درد مشترک دو ملت» است:

*
✨ ۱۶۸ روز؛ از داغ میناب تا بصیرت اردکان ✨
دیشب، در تجمع باشکوه و با بصیرت مردم اردکان، عدد ۱۶۸** تنها یک عدد نبود؛ بلکه یادآور سوگ ۱۶۸ دانش‌آموز مظلوم میناب بود که ۱۶۸ روز پیش، به آسمان پر کشیدند.
🔸 آری، ۱۶۸ روز گذشت؛ اما جای خالی آن‌ها در نیمکت‌ها، صدای خنده‌های ناتمامشان در کلاس‌ها و اشک مادران داغدارشان، هنوز قلب‌ها را می‌لرزاند. دفترهای بازمانده، مدادهای نیمه‌تمام و کیف‌های رها شده در میان خاک، امروز فریادی علیه ظلم و جنایت رژیم منحوس صهیونیستی و حامی مستکبر آمریکایی است.
🔰 آن‌ها نرفتند؛ آن‌ها در دل ما ماندگار شدند. ۱۶۸ ستاره در آسمان مقاومت می‌درخشند تا به ما یادآوری کنند که خون پاک کودکان، هرگز فراموش نمی‌شود و حقیقت را از چنگال مستکبران بیرون می‌کشد.

🌸 ما فراموش نمی‌کنیم
نه چهره‌های معصومشان را، نه اشک مادرانشان را و نه جای خالی‌شان را در مسیر آینده.

🔸از اردکان تا کربلا؛ یک درد، یک مسیر
این سوگ تنها به خاک ایران محدود نشد؛ در مسیر سراسر پیام مشایه، در میان زائرانِ راهِ کاظمین به سوی کربلا نیز، مردمی از عراق با قلب‌هایی لبریز از معرفت، به یاد دانش‌آموزان خدایی میناب ایستادند و سنگ تمام گذاشتند. آنان با نگاهی پر از مهر و دل‌هایی پیوسته به ولایت، بر این حقیقت صحه گذاشتند که خون معصومان، مرز نمی‌شناسد و دردِ کودکانِ مظلوم، دردِ تمامِ اهل‌بیت و مؤمنان است.
۱۶۸ روز گذشت، اما داغ میناب هنوز تازه است. نام شهیدان میناب، تا ابد در قلب ایران و در یادِ امتِ متحد، ماندگار خواهد بود. 🌹

✨ سلام بر روح بلند دانش‌آموزان شهید میناب
✨ سلام بر مردم با بصیرت اردکان و زائرانِ جان‌نثار عراق

نوشته : یاس مهدوی